Τετάρτη, 20 Απριλίου 2016

«Πρέπει να σταθώ στα πόδια μου γρήγορα» «Βοηθήστε μας»: Επιστολή στον Τσίπρα στέλνει ο πρόεδρος του «Χαμόγελου του Παιδιού»

Διπλή μάχη, με τον καρκίνο αλλά και για να μην μπει λουκέτο στο Χαμόγελο του Παιδιού που κινδυνεύει λόγω αδυναμίας πληρωμής του ΕΝΦΙΑ, δίνει ο Κώστας Γιαννόπουλος .

«Πρέπει να σταθώ στα πόδια μου γρήγορα»

«Βοηθήστε μας»: Επιστολή στον Τσίπρα στέλνει ο πρόεδρος του «Χαμόγελου του Παδιού»

«Βοηθήστε μας»: Επιστολή στον Τσίπρα στέλνει ο πρόεδρος του «Χαμόγελου του Παδιού»
Διπλή μάχη, με τον καρκίνο αλλά και για να μην  μπει λουκέτο στο Χαμόγελο του Παιδιού
που κινδυνεύει λόγω αδυναμίας πληρωμής του ΕΝΦΙΑ, δίνει ο Κώστας Γιαννόπουλος.
Διπλή μάχη, με τον καρκίνο αλλά και για να μην μπει λουκέτο στο Χαμόγελο του Παιδιού
που κινδυνεύει λόγω αδυναμίας πληρωμής του ΕΝΦΙΑ, δίνει ο Κώστας Γιαννόπουλος.
Μετά την ερώτηση που κατέθεσε ο βουλευτής Γιάννης Σαρίδης, που ζήτησε εξαίρεση 
του Χαμόγελου του Παιδιού από την υποχρέωση να πληρωθεί το υπέρογκο ποσό για 
ΕΝΦΙΑ ήρθε η… αρνητική απάντηση δια στόματος αναπληρωτή υπουργού Οικονομικών: 
«Δεν μπορεί να εξαιρεθεί καθώς δεν υπάρχουν ειδικές διατάξεις για το 
Χαμόγελο του Παιδιού»
Τεράστιες διαστάσεις λαμβάνει ως φαίνεται η υπόθεση που αφορά στην καταβολή 
ποσού που αγγίζει τις 66.000 ευρώ για τέλη και ΕΝΦΙΑ που έχει κληθεί να πληρώσει το
«Χαμόγελο του Παιδιού» το οποίο όπως έχει πει και ο πρόεδρός του Κώστας Γιαννόπουλος -
ο οποίος βιώνει μία πολύ δύσκολη στιγμή αφού δίνει με γενναιότητα την προσωπική μάχη
με τον καρκίνο-αδυνατεί να πληρώσει.
Ο οικονομικός εγκλωβισμός που αντιμετωπίζει το τελευταίο χρονικό διάστημα το
 «Σπίτι της αγάπης και της Φροντίδας των παιδιών», έφτασε στο μηδέν με τον Κώστα Γιαννόπουλο
να προσπαθεί με...νύχια και δόντια να κρατήσει την αρμονία και να προσπαθεί να βρει τρόπους
για την επιβίωση του Χαμόγελου, ενός οργανισμού που στηριζόταν όλα αυτά τα χρόνια από
 ευαίσθητους ανθρώπους και δωρεές και που χτυπήθηκε και αυτό από την οικονομική κρίση.

Το θέμα είχε απασχολήσει έντονα τον πολιτικό κόσμο που είχε 
θορυβηθεί και οδήγησε τον βουλευτή της Ένωσης Κεντρώων 
Γιάννη Σαρίδη να στείλει σχετική επιστολή με ερώτηση στο 
αρμόδιο υπουργείο οικονομικών ζητώντας την εξαίρεση του 
Χαμόγελου από την εισφορά ΕΝΦΙΑ και τελών κυκλοφορίας και 
του αστρονομικού ποσού που έφτανε τις 66.000 ευρώ. Στην 
επιστολή του ζητούσε άμεση λύση του θέματος για την 
επιβίωση ενός κοινωνικού οργανισμού όπως το Χαμόγελο 
του Παιδιού που έχει προσφέρει τεράστιο κοινωνικό έργο 
σε παιδιά που έχουν κατά καιρούς αντιμετωπίσει τεράστια 
προβλήματα και που απειλείται με λουκέτο λόγω οικονομικής 
αδυναμίας να ανταποκριθεί στην αποπληρωμή του ογκωδέστατου 
αυτού ποσού. Λίγους μήνες μετά η επίσημη απάντηση θα ήταν 
αποκαρδιωτική για το μέλλον του Χαμόγελου του Παιδιού αφού 
θα επισημαινόταν ότι «δε μπορεί να εξαιρεθεί καθώς δεν 
υπάρχουν ειδικές διατάξεις για το Χαμόγελο του Παιδιού», 
όπως αναφερόταν στην επίσημη απάντηση του αναπληρωτή 
υπουργού οικονομικών Τρύφωνα Αλεξιάδη.

Τα τελευταία εικοσιτετράωρα το θέμα παίρνει ξανά 
διαστάσεις με χιλιάδες κόσμου να ζητά να γίνει 
ουσιαστική παρέμβαση από την κυβέρνηση για να 
σωθεί το Χαμόγελο του Παιδιού. Με φόντο τα 
τεράστια οικονομικά θέματα αλλά και την κραυγή 
αγωνίας του Κώστα Γιαννόπουλου ο πολιτικός κόσμος 
θορυβείται εκ νέου και το θέμα αναμένεται να φέρουν 
και πάλι στη Βουλή προκειμένου να βρεθεί μία λύση 
που θα αποτρέψει το μέχρι στιγμής ζοφερό μέλλον για 
την επιβίωση του Χαμόγελου του Παιδιού.

Δείτε εδώ την επιστολή του κ. Σαρίδη και την 
απάντηση που έλαβε από τον κ. Αλεξιάδη 
Ο αγώνας του Κώστα Γιαννόπουλου και η επιστολή 
στον Αλέξη Τσίπρα


Στο μεταξύ από το κρεβάτι του πόνου ο Κώστας Γιαννόπουλος 
παλεύει με νύχια και δόντια για να κρατήσει ζωντανό 
το «Σπίτι των Παιδιών», το σπίτι των δικών του παιδιών 
όπως έχει πει στο protothema.gr. Η μάχη του με τον 
καρκίνο από τη μία και το πείσμα του να διατηρήσει 
ζωντανό τον κοινωνικό οργανισμό τον οπλίζουν όπως 
λέει με θάρρος και διάθεση να αγωνιστεί έστω και αν 
είναι ο ίδιος καταρρακωμένος και ταλαιπωρημένος μετά 
από την χειρουργική επέμβαση στην οποία υπεβλήθη και 
τον αγώνα που δίνει για να νικήσει τον καρκίνο.

«Θα στείλουμε επιστολή στον κ. Πρωθυπουργό, είναι η 
ύστατη προσπάθεια που θα κάνω προκειμένου να ευαισθητοποιηθεί 
και να μη μας αναγκάσει να βάλουμε λουκέτο σε ένα σπίτι που 
βρίσκουν αγάπη και θαλπωρή εκατοντάδες χιλιάδες παιδιά που 
έχουν ζήσει βία, αγριότητα σκληρές συνθήκες και που εμείς 
το έχουμε αποδείξει νομίζω με την πορεία μας όλα αυτά τα 
χρόνια. Το μόνο που θέλουμε είναι να γιατρέψουμε τις πληγές 
της ψυχούλας τους και να τα βοηθήσουμε να σταθούν στα πόδια 
τους, να χαμογελάσουν».
Η μάχη με τον καρκίνο και το μήνυμα αγάπης του 
«πατέρα των παιδιών» του Χαμόγελου

  
«Έχουμε να πούμε πολλά και να κάνουμε ακόμη περισσότερα, 
τα παιδιά μου στο Χαμόγελο είναι η προτεραιότητά μου, δε 
μπορείς να φανταστείς πόσες χιλιάδες μηνύματα έφτασαν τις 
τελευταίες ώρες από κόσμο που το νιώθω τόσο απίστευτα κοντά 
μου που πραγματικά παίρνω δύναμη, συγκινούμαι, παλεύω. Είναι 
μία δύσκολη μάχη αυτή με τον καρκίνο, είναι διαδικασία σκληρή, 
επίπονη και μία μάχη, μία από τις πολλές μάχες που θα δώσω για 
να τα καταφέρω. Πρέπει να σταθώ στα πόδια μου γρήγορα, έχω 
υποχρέωση σε όλα τα παιδιά και δε θα το αφήσω έτσι το πράγμα, 
θα στείλω επιστολή στον ίδιο τον Πρωθυπουργό για να μας στηρίξει 
και να μας βοηθήσει». Είναι τα πρώτα λόγια του «πατέρα» των παιδιών 
όλου του κόσμου που γνώρισαν το σκληρό πρόσωπο της μοίρας και εκείνος 
τους χάρισε αγκαλιά και χαμόγελο. 


Ένας ξεχωριστός άνδρας, αγωνιστής, που έχοντας ως όραμα το 
Χαμόγελο του Παιδιού στη μνήμη του δικού του γιου που τόσο 
γρήγορα και άδικα έχασε πριν από πολλά χρόνια έκανε τη θλίψη 
δημιουργία, χαρά, προσφορά, αγάπη. 

Αφιέρωσε όλη του τη ζωή στο Χαμόγελο του Παιδιού, 
στο μεγάλο αυτό σπίτι που έχει φιλοξενήσει, έχει δώσει 
αγκαλιά και αγάπη σε χιλιάδες παιδάκια που βίωσαν σκληρές 
συναισθηματικές και όχι μόνο καταστάσεις και βρήκαν καταφύγιο εκεί. 

Ο κόσμος το αναγνωρίζει, τον ακολουθεί, το στηρίζει ακόμη και 
αν τα τελευταία χρόνια η κατάσταση είναι δύσκολη λόγω οικονομικής 
κρίσης προσπαθεί να είναι κοντά του σε αυτήν την προσπάθεια ζωής 
που καταθέτει ο ίδιος καθημερινά.   

«Ξέρετε ποτέ δε θεώρησα ότι κάνω κάτι παραπάνω από το αυτονόητο, 
δεν είναι για μένα ηρωική πράξη να είμαι, να είμαστε στο πλευρό 
των αδύναμων αυτών πλασμάτων αλλά αυτονόητο, είμαστε η αγκαλιά τους, 
είναι όλα τους παιδιά μου, στα μάτια τους υπήρχε, υπάρχει και θα 
υπάρχει πάντα ο δικός μου γιος, ο άγγελος που έχασα, ο Αντρίκος μου, 
αν δεν ήμουν κοντά στα παιδιά αυτά δε ξέρω αν θα μπορούσα να 
διαχειριστώ αυτή τη φρικτή απώλεια που σε κάθε περίπτωση μου 
άλλαξε όχι απλά τη ζωή, άλλαξε εμένα και τη θεωρία μου για τη 
ζωή ανεπιστρεπτί», έχει πει ο ίδιος σε κουβέντες που κατά καιρούς 
έχουμε κάνει μαζί. Βουρκώνει κάθε φορά που ακούει πως ένα παιδί 
έχει ταλαιπωρηθεί, έχει κακοποιηθεί. Προσπαθεί με κόπο να πνίξει 
τα συναισθήματά του γιατί γνωρίζει ότι αυτό που έχει σημασία είναι 
να απλώσει το χέρι στον ώμο του κάθε πλάσματος που θα βρει καταφύγιο, 
στο σπίτι του μικρού Αντρίκου, στο Χαμόγελο του Παιδιού.


Ο μικρός Αντρίκος, η ασθένεια και οι δύσκολες ώρες



Ο γιος του Κώστα Γιαννόπουλου σήμερα θα ήταν 21 χρόνων παλικάρι. 
Το νήμα της ζωής του όμως κόπηκε ξαφνικά όταν εκείνος ήρθε 
αντιμέτωπος με μία σοβαρή ασθένεια, εντελώς ανέτοιμος να τη 
διαχειριστεί όντας ένα μικρό παιδάκι και παίρνοντας μόνο 
δύναμη από την οικογένειά του, τους γονείς και τα άλλα τρία 
αδελφάκια του. Για να σταθεί γερά στα πόδια του. Να πολεμήσει. 
Καλομεγαλωμένο παιδάκι με ευαισθησίες ήθελε να περνάνε καλά όλα 
τα παιδιά του κόσμου και να χαμογελούν. Πρόσφερε τα παιχνίδια του, 
μοίραζε μόνο αγάπη παντού και όταν ήταν μικρός και το ρωτούσαν τι 
θα ήθελε να του χαρίσουν ως δώρο το μόνο που άκουγες να λέει ήταν 
να είναι καλά τα αδελφάκια του και τα παιδάκια όλου του κόσμου. 
Ξαφνικά και ενώ εκείνος ήταν μόλις 9 ετών το σκηνικό αλλάζει και 
τα πέπλα της ευτυχίας δίνουν σκυτάλη σε ένα σκηνικό ανησυχίας, αγωνίας, 
λύπης. Ο Αντρίκος αρρωσταίνει βαριά. Η οικογένειά του δίνει ένα αγώνα 
ζωής για να το στηρίξει… 


Το Χαμόγελο του Παιδιού είναι το χαμόγελο του Ανδρέα

 Ήταν Δεκέμβριος  του 1995, όταν χιλιάδες τηλεθεατές από όλη την 
Ελλάδα παρακολούθησαν την εκπομπή του Γιώργου Παπαδάκη 
«Κόκκινη Κάρτα». Μία εκπομπή  με πρωταγωνιστή το μικρό 
Ανδρέα Γιαννόπουλο. Ένα παιδί που τους τελευταίους 18 μήνες 
έδινε τότε τη δική του μάχη με τη ζωή. Δε μίλησε για το δικό 
του πρόβλημα υγείας, δεν πήγε για το λόγο αυτό στην εκπομπή. 
Δεν άκουσε κανείς λέξη να ξεστομίζει για το εάν πονούσε, αν 
υπέφερε, αν έκλαιγε… Βρέθηκε εκεί όπως τότε είχε πει προκειμένου 
να παρουσιάσει το ημερολόγιο του, την επιθυμία του, το όραμά του. 
Με λόγια ώριμα  και ουσιαστικά,  έκφραση μοναδικής δύναμης και 
ευαισθησίας προκάλεσε ρίγη συγκίνησης σε χιλιάδες τηλεθεατών ζητώντας 
την ίδρυση ενός Συλλόγου για τα παιδιά. Μάλιστα με μία χαρακτηριστική 
κίνηση ζωγράφισε ένα  χαμόγελο στο δικό του πρόσωπο, ζητώντας όλα τα 
παιδιά του κόσμου να αποκτήσουν το δικαίωμα να χαμογελούν ευτυχισμένα. 
Αυτός ο Σύλλογος θα ονομαζόταν  «Το Χαμόγελο του Παιδιού» … «Όλοι ξέρουμε 
συζητάμε για κάτι παιδιά στους δρόμους που τους λείπει το χαμόγελο. Τους 
λείπει το χαμόγελο γιατί δεν έχουν λεφτά δεν έχουν παιχνίδια και δεν έχουν
φαί και μερικά δεν έχουν καν γονείς. Σκεφτείτε λοιπόν και αφήστε τα λόγια 
ας ενωθούμε και ας δώσουμε ότι μπορούμε στα φτωχά αλβανάκια άσπρα και μαύρα 
όλα παιδιά είναι και αξίζουν ένα χαμόγελο. Αυτός ο Σύλλογος θα λέγεται 
Το Χαμόγελο του Παιδιού. Ελάτε λοιπόν να βοηθήσουμε αν ενωθούμε όλοι θα 
τα καταφέρουμε», είχε πει ο μικρός Ανδρέας.  Με λόγια απλά μα τόσο αγνά 
και αληθινά προκάλεσε κλυδωνισμούς συναισθηματικούς και όλοι στήριξαν με 
τις δυνάμεις τους τη δημιουργία αυτού του συλλόγου. Λίγες εβδομάδες μετά 
από την εκπομπή ο Ανδρέας έφυγε από τη ζωή.  Άφησε πίσω του μία σπουδαία 
παρακαταθήκη. «Το Χαμόγελο του Παιδιού». Ποιος θα το πίστευε ότι επί της 
ουσίας ιδρύθηκε από ένα δεκάχρονο αγόρι. Είμαι πια «πατέρας» όλων των 
παιδιών του κόσμου.

Με μία πρωτοφανή ψυχραιμία και ας το ήξερε μόνος αυτός και η ψυχή του 
ο πατέρας του ο Κώστας Γιαννόπουλος θα προσπαθήσει να μαζέψει τα 
θρυμματισμένα κομμάτια μετά τον τραγικό χαμό του γιου του. Στέκεται 
στα πόδια του με όσες δυνάμεις μπορεί και πρέπει όπως έχει πει να 
επιστρατεύσει για να κάνει τον πόνο του αγάπη και προσφορά, για να 
κάνει το όνειρο του μικρού Ανδρέα πραγματικότητα. Αφοσιώνεται με όλη 
του τη ψυχή στο «Χαμόγελο του Παιδιού». 

Με τεράστιες οικονομικές δυσκολίες που στα επόμενα χρόνια θα 
δυσχεραίνουν το έργο του Χαμόγελου εκείνος παλεύει, προσπαθεί 
να βρει τρόπους για να το κρατήσει ζωντανό, να μην χάσει επί της 
ουσίας για μία ακόμη φορά το…ίδιο του το παιδί… Το Χαμόγελο είναι 
ο Ανδρέας, είναι όλα τα ταλαιπωρημένα παιδάκια του κόσμου, δε 
πρέπει να σταματήσει να υφίσταται είναι σχεδόν υποχρέωση και χρέος 
μου να παλέψω με όποιο κόστος προκειμένου να το κρατήσω ζωντανό 
έχει πει. Και το έργο που παρείχε δε μπορεί να αποτυπωθεί στις 
γραμμές ενός κειμένου, τόσο σημαντικό και ανεκτίμητο. Σήμερα ο 
ίδιος ζει μία πραγματικά δύσκολη στιγμή. Έχει κληθεί να 
αντιμετωπίσει ένα σοβαρό πρόβλημα υγείας και εντύπωση κάνει 
σε όλους η ψυχραιμία που για μία φορά δείχνει. Ο συναισθηματικά 
οχυρωμένος άντρας αποδεικνύει για μία ακόμη φορά πόσο σημαντικός 
είναι και πόσα μεγάλα ουσιαστικά μηνύματα θέλει να περάσει για 
μία ακόμη φορά. Και όμως ακόμη και τώρα που ο ίδιος πονάει και 
νιώθει αδύναμος λόγω του προβλήματος που αντιμετωπίζει δε 
σταματά να ανησυχεί για το μέλλον του Χαμόγελου του Παιδιού.
Τα συγκινητικά λόγια του Κώστα Γιαννόπουλου για το μέλλον 
του Χαμόγελου του Παιδιού 

Είχε πολλές φορές γνωστοποιήσει τα τεράστια οικονομικά 
ζητήματα που αντιμετώπιζε το Χαμόγελο λόγω κρίσης. 
Πολλές φορές εκείνος μπήκε στη διαδικασία να προσπαθήσει 
να βρει τρόπους για να λύσει το πρόβλημα αυτό όμως δυστυχώς 
τα οικονομικά θέματα συνεχίζουν και αποτελούν ένα αγκάθι 
όπως ο ίδιος σημειώνει χαρακτηριστικά στο λογαριασμό του 
στο Facebook. «Εκτός από τον ΕΝΦΙΑ υπάρχει και μια κοινωνία 
που πρέπει να στηριχθεί», λέει χαρακτηριστικά. Μάλιστα 
ανάρτησε και ένα βίντεο στο οποίο αποκαλύπτει με δραματικούς 
τόνους το μέγεθος του προβλήματος αλλά κυρίως την αγωνία του 
για το ποιο θα είναι το μέλλον του Χαμόγελου, το οποίο δεν 
ανήκει σε εκείνον αλλά σε ολόκληρη την κοινωνία, όπως λέει 
χαρακτηριστικά. «Να μην σταθεί κανείς εμπόδιο στη συνέχιση 
του δύσκολου αλλά μεγάλου έργου που επιτελεί καθημερινά το 
Χαμόγελο του Παιδιού. Το Χαμόγελο του Παιδιού δεν είναι δικό 
μου και κανενός, αλλά των παιδιών. Επειδή όλοι αυτοί οι 
εργαζόμενοι και οι εθελοντές θα συνεχίσουν τη δράση τους 
και να μην τους ενοχλήσει κανένας σε αυτό που κάνουν είτε 
με τον Γιαννόπουλο είτε χωρίς τον Γιαννόπουλο. Δεν θα ήθελα 
να δω κάποιον υπουργό να καταργεί τη δυνατότητα του Χαμόγελου 
να συνεχίσει. Ανησυχώ γιατί όλα λειτουργούν στο πόδι. 
Ανησυχώ γιατί θα βγει κάποια υπουργική απόφαση με την 
οποία θα στραγγαλίσουν κάθε υγιή προσπάθεια… Να καταλάβουν 
πως εκτός από τον ΕΝΦΙΑ και τις οικονομικές αποφάσεις 
υπάρχει και μια κοινωνία που πρέπει να στηριχθεί και 
να αλληλοστηριχθεί. Τα πελατειακά συστήματα που 
ενοχλούνται κατά διαστήματα μας έχουν δημιουργήσει προβλήματα», 
σημειώνει χαρακτηριστικά ο Κώστας Γιαννόπουλος. Ο «πατέρας» των 
αδύναμων παιδιών όλου του κόσμου είναι κάτι παραπάνω από βέβαιο 
ότι ακόμη και αυτές τις δύσκολες ώρες που περνά ο ίδιος θα δώσει 
και πάλι τη δική του μάχη για το…χαμόγελο του Ανδρέα κυρίως αλλά 
και για όλα αυτά τα παιδάκια που τον περιμένουν ξανά κοντά τους...
Πηγή.
loading...