Η εφ. «Πατρίς» εδώ και τέσσερα χρόνια προσπαθεί να ξετυλίξει τον μίτο του Ταμείου Μολυβιάτη, αναζητώντας την κατεύθυνση των κονδυλίων μέσα από δηλώσεις, ανακοινώσεις και απαντήσεις από τα χείλη επίσημων φορέων και προσώπων.
Στις 24 Μαρτίου του 2013 ο πρώην υπουργός Εξωτερικών, Πέτρος Μολυβιάτης, ο άνθρωπος που έδωσε το όνομά του στο Ταμείο, δήλωσε σε συνέντευξή του στην εφ. «Πατρίς» ότι το 2007 συγκεντρώθηκαν 208 εκατ. ευρώ περίπου (198 συν 10 εκατ. οι τόκοι) από 93.000 δωρητές και κατατέθηκαν σε λογαριασμό της Τράπεζας της Ελλάδος, συστήνοντας το Ειδικό Ταμείο Αντιμετώπισης Εκτακτων Αναγκών (ΕΤΕΑ). Από αυτά ξοδεύτηκαν 76 εκατ. ευρώ για να ανοικοδομηθούν 1200 σπίτια και 800 αγροικίες, όπως αναφέρει ο κ.Μολυβιάτης, επισημαίνοντας ότι από τα 208 εκατ. Ευρώ, το 40%-50% αφορούσε την Ηλεία.
Για τα 130 εκατ. ευρώ, ο πρώην υπουργός Εξωτερικών ανέφερε ότι είχε σχεδιαστεί η δαπάνη 80 εκατ. ευρώ για έργα υποδομών (πυροπροστασίας, αντιπλημμυρικά, αντιδιαβρωτικά, κ.ά.), εκ των οποίων τα 40 προορίζονταν για την Ηλεία. Κοντολογίς, στόχος ήταν να περισσέψουν 50 εκατ. ευρώ για παρόμοιες μελλοντικές περιπτώσεις έκτακτης ανάγκης.
Η απάντηση του τότε ΥΠΟΙΚ, Γ.Στουρνάρα, στον βουλευτή Ηλείας της ΝΔ, Γ.Κοντονή για τις πιστώσεις του ταμείου
Η μετα-Μολυβιάτη περίοδος
Το 2011 καταργείται το ΕΤΕΑ και τα χρήματα μεταφέρονται στο Γενικό Λογιστήριο του Κράτους και στην αρμοδιότητα του υπουργείου Οικονομικών, σε νέο ειδικό λογαριασμό με τον τίτλο «Λογαριασμός Αρωγής Πυροπλήκτων».
Στις 4 Μαρτίου του 2013, τέσσερις βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ, μεταξύ αυτών και η βουλευτής Ηλείας Έφη Γεωργοπούλου-Σαλτάρη, καταθέτουν ερώτηση στον υπουργό Οικονομικών Γ.Στουρνάρα, ζητώντας να πληροφορηθούν το ακριβές ταμειακό υπόλοιπο.
Από την απάντηση του νυν διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδος προκύπτουν τα πρώτα ερωτηματικά, ενώ αποκαλύπτεται και η πρώτη δαπάνη και σε άλλες περιοχές εκτός Ηλείας, ύψους 28 εκατ. ευρώ.
Σύμφωνα με το επίσημο έγγραφο της απάντησης (1.8.2013), το 2011 μεταφέρθηκαν στο υπουργείο Οικονομικών 118,32 εκατ. ευρώ, στα οποία προστέθηκαν δύο εκατ. ευρώ από τόκους. Στις 10 Απριλίου του 2013 ο λογαριασμός είχε υπόλοιπο 92,7 εκατ. ευρώ, καθώς στο μεσοδιάστημα δαπανήθηκαν 27,6 εκατ. ευρώ σε αιτήματα φορέων που χαρακτηρίστηκαν πυρόπληκτοι το 2007, όπως η Περιφέρεια Στερεάς Ελλάδας, η Αποκεντρωμένη Θεσσαλίας-Στερεάς Ελλάδας, το υπουργείο Υποδομών, η Περιφέρεια Πελ/σου, η Περιφέρεια Δυτ. Ελλάδας καθώς και η Αποκεντρωμένη Πελ/σου-Δυτικής Ελλάδας-Ιονίου, χωρίς να αναφέρεται σε τι δράσεις απορροφήθηκαν τα έργα.
«Ύποπτα» μπερδέματα με τις πιστώσεις
Το εύλογο ερώτημα που γεννήθηκε, είναι πώς από τα 131 εκατ. ευρώ που ισχυρίζεται ο κ.Μολυβιάτης ότι άφησε το 2009, φτάσαμε στα 118 εκατ. ευρώ το 2011, κατά την εκκαθάριση του ταμείου. Ενάμιση μήνα αργότερα, στις 25 Σεπτεμβρίου του 2013, ο κ. Στουρνάρας απαντά σε σχετική ερώτηση του τότε βουλευτή Ηλείας της Νέας Δημοκρατίας, Γιώργου Κοντογιάννη, για τα κονδύλια που διατέθηκαν κατά τη χρονική περίοδο από την παραίτηση του κ.Μολυβιάτη το 2009 ως την εκκαθάριση του ταμείου το 2011.
Με βάση το έγγραφο της απάντησης, τα συνολικά έσοδα του Ταμείου Μολυβιάτη έφτασαν στα 215 εκατ. ευρώ – από δωρεές και τόκους. Από τον Οκτώβριο του 2009 έως το τέλος του 2010 το ταμείο χρηματοδότησε με 20,6 εκατ. ευρώ τις πληγείσες περιοχές, μεταξύ των οποίων αναφέρονται ως τέτοιες η Περιφέρεια Πελ/σου, ο δήμος Γόρτυνος στην Αρκαδία, η Περιφέρεια Δυτικής Ελλάδας και η Περιφέρεια Στερεάς Ελλάδας.
Επομένως, σύμφωνα με τον κ. Στουρνάρα, από τα 215 εκατ. ευρώ δαπανήθηκαν τα 97, 29 εκατ. ευρώ (76 εκατ. επί προεδρίας Π.Μολυβιάτη και άλλα 20,1 μέχρι την κατάργηση του Ταμείου), άρα έτσι προκύπτουν τα 118 εκατ. ευρώ το 2011.
Την τελευταία ημέρα του έτους 2012, εκδίδεται ΦΕΚ με κοινή υπουργική απόφαση από τον κ. Στουρνάρα και τον τότε υπουργό Ανάπτυξης Κ.Χατζηδάκη, με βάση την οποία διατίθενται εκ νέου πιστώσεις από το –πρώην πια- Ταμείο Μολυβιάτη. Η απόφαση προβλέπει 24,7 εκατ. ευρώ για τη Δυτική Ελλάδα, 15,8 εκατ. ευρώ για την Περιφέρεια Πελ/σου και 7 εκατ. ευρώ για τη Στερεά Ελλάδα και ορίζει ως ζητά από τους δήμους την υποβολή προτάσεων προς την Περιφέρεια και στη συνέχεια από κάθε περιφερειάρχη την υποβολή της τελικής πρότασης στο Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων για να προχωρήσει η χρηματοδότηση μέσω του κωδικού ΣΑΕΠ 401, όπου είναι πλέον τα χρήματα.
Αν προσθέσουμε τις προαναφερθείσες πιστώσεις (24,7+15,8+7+45 εκατ. ευρώ) καταλήγουμε στο ότι υπάρχουν αδιάθετα (92-45) 47 εκατ. ευρώ.
Δαπανήσαμε 76 εκατ. ευρώ και σχεδιάζαμε 40 εκατ. έργα υποδομών στην Ηλεία, είχε δηλώσει στην εφ. «Πατρίς» ο Π.Μολυβιάτης
Από τα 24,7 εκατ. ευρώ που προβλέφθηκαν για τη Δυτική Ελλάδα, τα 14, 27 θα διατεθούν για έργα στην Ηλεία μέσα από 36 προτάσεις των δήμων της Ηλείας, τις οποίες ενέκρινε βάσει αξιολόγησης ειδική επιτροπή σε συνεργασία με το Κέντρο Προγραμματισμού Οικονομικών Ερευνών (ΚΕΠΕ). Η όλη διαδικασία της υποβολής προτάσεων και της αξιολόγησης ανέδειξε και ορισμένες αδυναμίες, για τις οποίες αντικειμενικά δεν ευθύνεται κανένας εξωτερικός παράγοντας αλλά οι ίδιοι οι δήμοι.
Ζητήθηκε αρκετές φορές παράταση στην προθεσμία υποβολής προτάσεων, καθότι ορισμένοι δήμοι δεν είχαν ώριμες μελέτες. Ορισμένοι δήμοι είτε κατέθεσαν πολύ μικρό αριθμό προτάσεων είτε κατέθεσαν φακέλους ελλιπείς με συνέπεια να απορριφθούν. Και σαν να μην έφτανε αυτό, ο χαρακτήρας των έργων που εν τέλει εγκρίθηκαν, ουσιαστικά ακυρώνει την υπόσταση του Ταμείου Μολυβιάτη, διότι δεν έχει ούτε ένα έργο αντιπλημμυρικής ή αντιπυρικής προστασίας, παρά μόνο έργα οδοποιίας. Καμιά φορά δεν είναι μόνο ο γιαλός στραβός, ίσως να αρμενίζουμε και εμείς στραβά, αλλά να μην το έχουμε αντιληφθεί.
Οι δήμοι οφείλουν κάποια στιγμή να βελτιώσουν τη στόχευση των έργων που θέλουν και να είναι σε καλύτερο βαθμό ετοιμότητας, προκειμένου να απορροφήσουν πιστώσεις που δικαιούνται. Δεν αρκεί μόνο να γκρινιάζουμε λέγοντας ότι η Ηλεία αδικείται στην κατανομή των πόρων, πρέπει και να αποδεικνύουμε ότι είμαστε ικανοί να διεκδικήσουμε τους πόρους.
loading...
